Ιμαρέτ - Ιστορικό Μνημείο

Μνημείο κατά την έννοια του νόμου, αλλά και κατά κοινή αντίληψη, νοείται κάθε πολιτιστικό αγαθό που αποτελεί υλική μαρτυρία και ανήκει στη πολιτιστική κληρονομιά της χώρας, ενώ ως πολιτιστικό αγαθό περιγράφεται κάθε μαρτυρία της ύπαρξης και της ατομικής και συλλογικής δραστηριότητας του ανθρώπου. Παράλληλα, στο Σύνταγμα (άρθρ.24 και 25 ) περιγράφονται οι υποχρεώσεις της Πολιτείας για τη προστασία τους αλλά και το δικαίωμα του καθενός στη προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος.
Στη πόλη μας, πολλοί αρέσκονται να ονομάζουν το κτιριακό συγκρότημα του ΙΜΑΡΕΤ , ως « μνημείο » ή « στολίδι » για τον τόπο μας, δικαιολογώντας παράλληλα την παραχώρηση της χρήσης του σε ιδιώτες, στο όνομα της αποφυγής της καταστροφής του, αξιολογούν θαυμαστικά τη χρήση του ως μοναδική στην Ελλάδα και εν γένει επαίρονται γι’ αυτό, χωρίς βέβαια να είναι ευδιάκριτη η διαφοροποίηση μεταξύ της υπερηφάνειας τους για τον όποιο «μνημειακό » του χαρακτήρα και της τύπου life style έπαρσης ως προς τη χρήση των υπηρεσιών του !
Οι αντιλήψεις κι απόψεις αυτές, είναι προφανές ότι αγνοούν βάναυσα τις βασικές θεμελιώδεις αξίες που προστατεύουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, και οι οποίες διαχέονται στον ανώτατο συνταγματικό χάρτη της χώρας μας αλλά και στις σχετικές διεθνείς συνθήκες που προστατεύουν τα δικαιώματα των πολιτών. Οι αξίες αυτές, υποτίθεται δεδομένες για την ανθρωπότητα τουλάχιστον από την εποχή του διαφωτισμού, ουδεμία αμφιβολία καταλείπουν ως προς το ότι, μνημεία είναι μόνον αυτά που είναι ελεύθερα προσβάσιμα σε όλους εμάς, τους πολίτες κι επισκέπτες αυτού του τόπου, οι οποίοι με τον απαιτούμενο σεβασμό στη φύση κάθε παρόμοιου, φυσικού, αρχαιολογικού ή απλώς ιστορικού μνημείου, είτε αυτό είναι το Κάστρο της Παναγίας, είτε οι αμμόλοφοι στη Νέα Πέραμο, είτε το θέατρο στην ακρόπολη του Λιμένα και στους Φιλίππους, είτε ο βιότοπος της Βάσοβας, κλπ, μπορούμε να τα χαρούμε και να τα απολαύσουμε ακώλυτα στη χρήση τους, ανεξάρτητα εάν είμαστε πλούσιοι ή φτωχοί, νέοι ή γέροι, παιδιά που συνοδεύονται κλπ.
Συνεπώς, κάθε καταρχήν απόλυτος αλλά και κάθε σχετικός περιορισμός ( όπως στην αναγκαστική αποδοχή υπηρεσιών ξενοδοχείου ή εστιατορίου ή καφενείου, ή στην τυχόν απαγόρευση εισόδου παιδιών, κλπ.) που τίθεται ως όρος για την ελεύθερη πρόσβαση, χρήση και απόλαυση του λεγομένου « μνημείου », είναι προφανές ότι αναιρεί στη πράξη κάθε έννοια μνημειακής σημαντικότητας στο κτίριο αυτό, ενώ παράλληλα προσβάλλει βάναυσα ατομικά αλλά και συλλογικά κοινωνικά δικαιώματα.
Είναι ειλικρινές και τίμιο λοιπόν , για όσους αρέσκονται να χαρακτηρίζουν το χώρο αυτό ως μνημείο ή όπως άλλως παρόμοια αξιολογικά, αφού απολογηθούν στη πόλη μας για την συνενοχή τους στην αναίρεση της έννοιας του μνημείου από το συγκεκριμένο ιστορικό συγκρότημα, να συνομολογήσουν πια ότι ο χώρος αυτός έχει πράγματι μοναδική αξία, δυστυχώς όμως μονοδιάστατα εμπορική, η οποία προφανώς μπορεί να αξιολογηθεί μόνον από την εκμισθώτρια εταιρία.
Τέλος, οφείλουμε σήμερα να προβούμε σε μία καταρχήν επισήμανση - πρόσκληση. Ας συμμαζευτούν αμέσως όλοι όσοι συνωθούνται τις τελευταίες ημέρες στην αφετηρία για το κυνήγι μαγισσών, φορώντας μάλιστα τον μανδύα του προστάτη των θεμελιωδών ατομικών δικαιωμάτων . Και τούτο γιατί καμία αντίληψη, που θέλει να στηρίζεται στο νόμο, δεν μπορεί να ανεχθεί να ελέγχεται ή και να διώκεται συμπεριφορά πολιτών που ανεξάρτητα από την ιδιότητά τους, απλά διεκδικούν το αυτονόητο. Δηλαδή την προστασία της αξιοπρέπειας τους και την άσκηση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων τους.